Sinds 11 januari 2018 is Marjolein Brüning aangetreden als nieuwe bestuursvoorzitter. Zij heeft verschillende leidinggevende functies gehad in de zorg (Cordaan) en bij verzekeraars. Op dit moment is Marjolein werkzaam als directeur bij Vivium.

Hoe kom je bij Theater Veder terecht?
Via Maria – de oprichter van Veder- ben ik bij theater Veder gekoment. We kennen elkaar van een project uit Amsterdam Oost: de Multi culturele huiskamer. Dit was gestart na de moord op Theo van Gogh, omdat de kans op polarisatie in de wijk toen groot was. Het doel was dat mensen in ons stadsdeel met elkaar in contact zouden blijven. Toen spraken we elkaar al over het belang van kunst als middel om in contact met elkaar te komen. Zeker als het contact maken om wat voor een reden dan ook complex is. 

Wat trekt je aan/vind je bijzonder aan Theater Veder?
Het bijzondere aan de Veder Methode vind ik de combinatie van zorg, kunst en wetenschap. Zeker in de huidige tijd komen mensen pas naar een verpleeghuis als de problemen groot zijn. Mensen zijn al ver in hun dementie waardoor het soms moeilijk is om contact te leggen, anderen kunnen dat niet meer goed als gevolg van een herseninfarct. Ik heb gezien hoe je met poëzie, theater, muziek weer in contact kan komen met mensen met wie dat daarvoor niet meer mogelijk leek. Dat is zo waardevol. Want één van de belangrijke voorwaarden voor een menswaardig leven is contact met anderen. Ook wetenschappelijk is de Veder Methode inmiddels bewezen. Sinds 2008 werkt Veder samen met de Vu, Uva en later met de Hogeschool Holland. Evaluatie, monitoring en effectmeting weten zij gelijktijdig mee te laten lopen met ontwikkeling. Bovendien is er twee keer op gepromoveerd met behaalde effecten. Dat maakt het nog extra bijzonder. 

Wat hoop je te zien en/of bereiken in je tijd als voorzitter van het bestuur? 
Ik hoop een bijdrage te leveren aan het verduurzamen van de Veder Methode, zowel binnen opleidingen als bij zorgorganisaties. Het is soms zo ongelofelijk moeilijk voor zorgverleners om een ingang bij iemand te vinden. Dat kan frustrerend zijn voor beide partijen en daarmee tot onbegrip en soms ook agressief gedrag leiden. Hoe mooi is het dan om zo’n effectieve methode in te zetten die van waarde is voor kwetsbare doelgroepen, hun naasten en de zorgverleners.